शुक्रवार, ७ डिसेंबर, २०१२

कधी कधी विचार येतो...


कधी कधी विचार येतो ..
का कुणास इतके प्रेम करावे ...
का कुणाच्या वाटेवरती
मन स्वतःचे घुटमळूनि द्यावे
- संकेत

जे नसत तेच हव असत...


जे नसत तेच हव असत
जे हव असत तेच मिळत नसत
मिळून सुद्धा काही गोष्टींच
अपुरेपण जाणत असत
- संकेत
२४ नोव्हेंबर २०१२

नाही आवडत तिला त्रास देणं...


नाही आवडत तिला त्रास देणं
तरीही त्रास मी देऊन जातो
तिच्या रोषाचा (रागाचा) मग मी
एक कारण होवून जातो .

हळ हळत मन तेंव्हा
हृदय हि थर थरत
उगाच बोलून गेलो आपण
म्हणून मन माझ मुरतं


शिक्षा होते तेंव्हा
जेंव्हा ती मजवर रागावते
घायाळ होत मन माझं
जेव्हा चूक माझ्या कडून
अशी घडते

काय करू , काय बोलू
तेंव्हा काहीच सुचेनास होत
मौनबद्ध त्या क्षणी
नकळत ''sorry'' निघून जात

होत हे असंच नेहमी
म्हणून ती हि वैतागते
किती त्या चुका माझ्या
तरीही नेहमीच मला
माफ केले जाते .

आहे हे नातं अस अमूच
प्रेमळ मनाच
हृदयाशी हृदयाचं
धड धड त्या स्पंदनाच
मोकळ्या श्वासेच
मना मनाच
मायेच , प्रेमाच
एका अतूट बंधनाच

संकेत य पाटेकर
२९.११.२०१२
गुरुवार
वेळ : ५ सायंकाळ


मन म्हणत एकाकी ....


मन म्हणत एकाकी
का झुराव कुणासाठी ,
ज्याच्या मनातच नाही
प्रेम नि आपुलकी आपल्यासाठी
त्यांस का म्हणून द्यावी
चावी अपुल्या मनाची

मन म्हणत एकाकी
नको न मिळोत प्रेम
नि आपुलकी
करावे भरभरून प्रेम फक्त आपण
का नि का मागावे उगा काही कुणापाशी

- संकेत
०७.१२.१२

वाटतं कधी एका क्षणी ....


आज सकाळच 'दि'(बहिण ) शी बोलता बोलता तिच्या प्रेमळ अन काळजीवाहू शब्दाने मला माझ्या बालपणात लोटले , आईच ते वात्सल्यरूपी प्रेम , तिचं ते प्रेमाने भरविलेला एक एक घास , तिच्या उबदार कुशीतला तो मऊपणा , सारे नजरेसमोर येऊ लागलं . वाटल कि पुन्हा ते क्षण यावेत , पुन्हा आपण लहान ह्वावं, तिच्या अवती भोवती बागडाव , खेळावं .......अस वाटू लागल .... नि काही शब्द सुचले ते असे ....

वाटतं कधी एका क्षणी
पुन्हा लहान ह्वावं,
लहान होता हळू हळू
मग मोठं ह्वावं

ह्वावं तान्हुल बाळ तिचं,
कडेवर उचलुनी तिन घ्यावं,
इप्सिताच्या गोष्टी करिता ,
एक एक घास तिन भरवावं,

चिवू आली , काऊ आला ,
अस हळूच तिने म्हणाव ,
नजरेला नजर भिडवत अचानक ,
मागे वळून पाहावं

दूर होताच नजरेसमोरून
मोठ्या मोठ्या ने रडावं ,
जवळ घेताच ओठावरले
स्मित हास्य उघडावं

हसावं , हसून रुसाव ,
अस नित्य क्रम ह्वावं
तिच्या संगतीतला एक एक क्षण
खेळत बागडत जावं

वाटतं कधी एका क्षणी
पुन्हा लहान ह्वावं,
तिच्या उबदार मायेच्या कुशीत
आपण निवांत नि गाढ झोपी जावं

वाटतं कधी एका क्षणी
पुन्हा लहान ह्वावं................

संकेत य पाटेकर
०७.१२.१२
शुक्रवार


खरचं म्हणायला किती सोपं असत न्हाई ..


काल एका क्षणी मन विचलित झालं, दुभंगल (होत असं अधे मध्ये ) नि रस्त्याने चालता चालता काही ओळी सुचल्या ..............


म्हणायला खरचं किती सोपं असत
''निस्वार्थ'' प्रेम असाव,
मन मात्र म्हणत एकाकी ,
निस्वर्थात '' नि '' मुळीच नसाव ( इथे आपल्या मनाचा स्वार्थ येतो )

काय म्हणावं ,
काय म्हणाव त्याला ( मनाला )
हृदय अशाने हुरहुरतं ( कापत, थरथरत )
मना मनाच्या द्वंद्व युद्धात , ( तीच मन , माझं मन )
ते बिचारं,
अधिक जोराने धडधडतं

शेवटी होतो एकदाचा
कल्लोळ
नि फुटतो बांध मनाचा
बेभान होतात स्पंदनं
नि रंगच बदलतो प्रेमाचा (अशाने प्रेमा बद्दलचे नि त्या व्यक्तीबद्दल आपले विचार बदलू लागतात )

खरचं म्हणायला किती सोपं असत न्हाई
''निस्वार्थ'' प्रेम असाव..........


संकेत य पाटेकर
०३.१२.१२


जे इतरांना मिळत नाही .....


जे इतरांना मिळत नाही ,
ते मला सहज मिळून जातं,
तरी सुद्धा हे मन माझं,
दुखाचच गुणगान गातं
- संकेत
०५.१२.१२

'आपलेपणचा हुंदका' तेवढा सहज निघतो रे ...

सहजह 'आठवण' यावी असं काही नसतं रे 'आपलेपणचा हुंदका' तेवढा सहज निघतो रे ...! विसरत नाही बघ तसं कुणी कुणालाच असे 'हृद...